en dergelijke kwamen we een heel eind. Ook de sanitaire voorzieningen waren niet helemaal ingesteld op een grote groep campinggasten. Er was alleen een kleedkamer/doucheruimte van een gymzaaltje beschikbaar voor alle deelnemers en hun families.  De Zweedse organisatie was hier niet al te best.

 

Na een kijkje genomen te hebben bij het regattacentrum en het kustgebied en een klacht ingediend te hebben over de Nederlandse vlag die ze ondersteboven opgehangen hadden gingen we weer terug naar de ‘camping’. Het was al laat in de avond en dus al te laat om nog te trainen.

 

Op vrijdag was de “measurement & registration” die startte om een uur of 3 tot ‘s avonds 21.00 uur. Omdat we niet tevreden waren over de waterdichtheid van de luchtkasten zijn we de hele dag bezig geweest met epoxy om de luchtkasten toch nog beter waterdicht te krijgen. Een uurtje voor de sluiting kwamen wij als een van de laatste boten door de meting heen. De gehele meting viel reuze mee en was zo klaar. En de luchtkasten werden niet eens gecontroleerd! We maakten tijdens de meting bij toeval kennis met de Engelse trainers/coaches die, toen ze merkten dat we uit Nederland kwamen, meteen vroegen naar Cor. Zij boden ons aan om elke morgen hun briefing bij te wonen. Ook konden we op het water altijd naar hen toekomen.

 

Op zaterdag 2 augustus begonnen de open Zweedse kampioenschappen. Er waren 29 deelnemers. De meeste kwamen uit Engeland en Ierland. Er waren maar 3 Zweedse deelnemers en dan waren wij er nog.

We gingen ‘s ochtends ruim op